Zbudowany przez rodzinę Ribaldi w 646 r. i przekazany benedyktynom, którzy w 1483 r. przekazali jego administrację.
Relikwie św. Gerolda z Kolonii były przechowywane w tym kościele, stąd była też nazywana Kościołem św. Gerolda.
Proboszczem w czasach Antoniego Marii był o. Giacomo Gennari, który na mocy testamentu sporządzonego przez Tommasino Bellottiego, dziadka matki Francesco Zaccarii (5 marca 1463 roku), musiał co roku zbierać cztery złote floreny dla kapłana w kościele św. Witalisa.
W TYM STAROŻYTNYM KOŚCIELE ŚW. WITALISA
ŚW. ANTONI MARIA ZACCARIA (1502–1539)
W IMIĘ APOSTOŁA PAWŁA
ROZPOCZĄŁ NAUCZANIE KATECHIZMU
ORAZ SZKOŁY DOKTRYNY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
ZAŁOŻYŁ GRUPĘ DUCHOWĄ „AMICIZIA”
ORAZ ODPUSTOWĄ MISJĘ W 1529.
(Podczas odsłonięcia tablicy chór „Paullianum” zaśpiewał Respice de coelo Pater skomponowane przez ojca Lorenzo M. Baderna, Barnabitę, w 1950 roku.