
List 11
O Duchowym Wzrastaniu
Do Szanownego Pana Bernarda Omodei
i Madonny Laury [Rossi] – obojga godnych wielkiego uznania w Chrystusie.
Adresatem tego krótkiego listu jest Battista Soresina[1]. List nie jest opatrzony ani datą ,ani miejscem nadania, ponieważ Antoni Maria dołączył go do siódmego Listu. Tak naprawdę, Listy VI, VII i VIII tworzą swojego rodzaju trylogię napisaną w tym samym okresie, pomiędzy październikiem a listopadem 1538 r., gdy Antoni Maria wraz z Paolą Antonią Negri udali się najpierw do Cremony, a później do Guastalli. Potwierdzeniem tego faktu jest nota, zamieszczona przez Antoniego Marię na końcu VI Listu, następującej treści: „… dzisiaj lub jutro będę w Guastalli … razem z Matką Paolą Antonią”, co w rzeczywistości miało miejsce. Co więcej, Antoni Maria wraz z Paolą Antonią byli nie tylko konsygnatariuszami Listu VI, napisanego w Cremonie, ale również Listów VII i VIII. Obydwaj – Giacomo Antoni Morigia i Battista Soresina – napisali do Antoniego Marii, a odpowiedzią był List VII. Aczkolwiek napisany do całej wspólnoty przy kościele św. Ambrożego w Mediolanie, to głównymi adresatami listu byli wspomniani Morigia i Soresina. Jednakże, po głębszym zastanowieniu się, Antoni Maria zdecydował się dołączyć krótką notę do Soresiny w celu dodania mu odwagi w dążeniu ku duchowej dojrzałości poprzez głębszy związek z Jezusem Chrystusem. Oczywiście, Antoni Maria i Paola Antonia ofiarowali swoje modlitwy i swoje poparcie, jednakże Battista winien pokładać więcej ufności w Panu i być bardziej otwartym na Jego bezpośrednie działanie.
[1] Battista Soresina (ok. 1512-1601), jeden z pierwszych ośmiu współpracowników Antoniego Marii Zaccarii. Otrzymał święcenia kapłańskie 16 grudnia 1538 r.
Dlaczego jesteś człowiekiem tak małego ducha, tak przepojony lękiem? Czyż nie wiesz, że nie możemy Cię opuścić? Bądź świadom pomocy, której od nas doświadczyłeś.
Modliliśmy się do Ukrzyżowanego. Nie chcemy od Niego niczego innego, jeżeli tym samym nie obdaruje Ciebie i Twojego ducha.
Nie dodamy nic więcej. Pewny bądź, że dotrzymamy słowa. Przyjmij nasze pozdrowienia od Chrystusa. Polecamy się Tobie.
Niech Cię Chrystus błogosławi.
Twój Ojciec w Chrystusie,
Antoni Maria Zaccaria, kapłan
i ja, Matka, P[aola] A[ntonia Negri]
[1] W wersji oryginalnej jest użyty zwrot wł. dolce „słodki ”.
Do Szanownego Pana Bernarda Omodei
i Madonny Laury [Rossi] – obojga godnych wielkiego uznania w Chrystusie.
Do Szanownego Pana Franciszka Cappellego.
W Weronie.
Do Przewielebnego Ojca Fra Battisty da Crema z zakonu Braci Kaznodziejów św. Dominika, mojego Czcigodnego Ojca w Chrystusie. W Mediolanie.
Do Wielce Szanownego Pana Bartolomeo Ferrariego i Pana Giacomo Antoniego Morigii, moich Czcigodnych Braci w Chrystusie. W Mediolanie.